Steun ons en help Nederland vooruit

donderdag 20 februari 2020

D66 op werkbezoek

Een raadslid heeft drie belangrijke taken: een controlerende, een taakstellende en een vertegenwoordigende taak. Met gemak kun je 20 uur of meer per week aan deze taken besteden zonder ook maar één keer je toetsenbord los te laten of de vergadertafel te verlaten. En soms is dat verleidelijk, immers: met social media kun je veel mensen bereiken met je boodschap, veel aanwezig zijn in het Grote Gele Raadhuis betekent bekendheid met wat er reilt en zeilt en zichtbaarheid voor je politieke collega’s. Veel lezen betekent veel kennis hebben over je onderwerp en daardoor inhoudelijk sterke bijdragen. Dit is allemaal waar.

Maar je boodschap wordt zoveel beter en het raadswerk wordt zoveel leuker als je er ook op uit trekt. De kern is dan: luisteren, kijken en vragen stellen en zo kennis vergaren en je eigen visie aanscherpen (of bijstellen) en nieuwe ideeën opdoen. 

Raadsleden van D66 gaan er daarom regelmatig op uit.

Zo maakt Marianne van Vliet (portefeuille sociaal domein) er sinds haar aantreding een vaste gewoonte van om organisaties op het gebied van zorg en welzijn te bezoeken in Hilversum. Laatst nog ging zij op werkbezoek bij Kwintes op locatie de Cocon aan de Neuweg. Daar wordt letterlijk onderdak geboden aan drie groepen Hilversummers die in de knel gekomen zijn: daklozenopvang De Cocon,  de crisisopvang De Vluchtheuvel en de crisisopvang voor jongeren Fastforward.

Haar ervaring is dat instellingen – ondanks alle drukte- graag tijd vrij maken om hun verhaal te doen en je ook laten meewerken om het werk en de problemen die daarbij komen kijken te kunnen ervaren. 

Marianne vertelt: “Ook bij de Cocon was ik van harte welkom. Ik heb daar gezien hoe groot de werkdruk is maar ook hoe ongelooflijk gemotiveerd de medewerkers zijn. Hoe deze organisatie met respect de bewoner of gast behandelt. Wat ik er verder van opsteek? Hilversum staat bekend om de grote hoeveelheid vrijwilligers die op al die plekken in de stad hun bijdrage leveren. Maar voor de Cocon is het toch lastig vrijwilligers te vinden die goed met de doelgroep kan werken. Ik heb gezien wat het betekent als het moeilijk is om voldoende personeel in te zetten. En ook hier is het de krapte op de woningmarkt die een spaak in het wiel steekt in het proces om bewoners weer geheel zelfredzaam te maken. Er is een groot tekort aan betaalbare kleine woningen waar men weer volledig zelfstandig kan wonen, al dan niet met een huismeester en woonbegeleiding in de buurt.  

Ik heb een fijn gesprek gehad met een ex-cliënt die zijn leven weer op poten heeft en zich nu inzet voor de groep waar hij vroeger onderdeel van was. Trots dat hij was! Zo krijgt beleid een gezicht.

En ja, het kost me een halve dag maar dit bezoek was waardevol. Ik word met mijn neus op de feiten gedrukt, en weet weer waarom ik raadslid ben geworden (en wat me te doen staat!)” .